Η ωρα 6:12 το πρωι.Μολις εχω τελειωσει το ''Θειο Τραγι''.Συνηθως μετα απο καθε βιβλιο που τελειωνω ξαπλωνω δυο λεπτα και αναλογιζομαι τον ψυχικο πλουτο που μου εχει προσφερει.Συγκεκριμενα αυτο το βιβλιο ειδα οτι ηταν διαφορετικο απο τα αλλα καθως η γλωσσα και ο τροπος εκφρασης του Γιαννη Σκαριμπα ειναι μοναδικος.Ο πρωταγωνιστης με το ονομα Γιαννης μετα απο περιπλανησεις συναντα την αδερφη του και μενει σε ενα αρχοντικο οπου εκει μια παλια του αγαπη η οποια ειναι παντρεμενη πια.Οταν ερχεται η ωρα να απωχωρησει αφηνει μια πισω του μια καινουργια ζωη και συνεχιζει το μονοχικο ταξιδι του.Ο ιδιος ειναι μια φωτωγραφια του εφημερου που αποτυπωνει το σχημα της στο περασμα της καταδικασμενη να λησμονηθει απο τους ανθρωπους που αποριπτουν το περαστικο χαριν του σταθερου,του συνιθησμενου,του προβλεψιμου απο την θεση την οποια ο καθενας βρισκεται και συνεχιζουν κανονικα την ζωη τους.Ο ''Αντιηρωας'' του βιβλιου τοπο σε τοπο και αρνειτε την κοινωνια και τις συμβατικοτητες τις οποιες αυτη εχει.Ο απωτερος σκοπος του ειναι να ''κουνησει'' τις καθιερωμενες αξιες, να τονησει το ''δηθεν'' τους καθως και τα ορια και την κατασκευη τους.Ηταν ενας απο τους πρωτοπορους της ελληνικης λογοτεχνιας καθως επισης εισηγαγε υππερεαλιστικα στοιχεια στα κειμενα του.Η αναμειξη του φανταστικου με το πραγματικο ειναι πραγματικα αριστοτεχνικη.Υφος πρωτοτυπο με υπερρεαλιστικες αιχμες και ποιητηκη ατμοσφαιρα γεματη εικονες.
Και λοιπον εγω αναρωτιεμαι γιατι αυτος ο λογοτεχνης-ποιητης να μην διδασκεται στις ταξεις του λυκειου.Τα κειμενα του θα αφυπνιζαν πιθανων πολλους νεους και θα διευριναν τους οριζοντες τους
ανοιγοντας νεα μονοπατια στον τροπο σκεψης και αντιληψης της κοινωνιας αλλα και των ανθρωπων.Ισως επειδη τα κειμενα του ειναι προχωρημενα ή επειδη εχουν περιεχομενο που θα ταρακουνουσε τους νεους?Παντως αυτη η παρεμποδηση των κειμενων του Γιαννη Σκαριμπα ειναι ηθελημμενη.Το θεμα ειναι απο ποιους και γιατι.Ελπιζω στα επομενα χρονια τα εργα του να διδασκονται κανονικα στο μαθημα της Λογοτεχνιας Γενικης Παιδειας
Εργογραφία
- Καϋμοί στο Γριπονήσι, διηγήματα (1930)
- Το θείο τραγί, διηγήματα (1933)
- Μαριάμπας, μυθιστόρημα (1935)
- Ουλαλούμ, ποιήματα (1936)
- Το σόλο του Φίγκαρω, μυθιστόρημα (1939)
- Εαυτούληδες, ποιήματα (1950)
- Ο ήχος του κώδωνος, θέατρο (1950)
- Το Βατερλώ δύο γελοίων, μυθιστόρημα (1959)
- Η μαθητευομένη των τακουνιών, τρεις νουβέλες (1961)
- Βοϊδάγγελοι, ποιήματα (1968)
- Άπαντες στίχοι, ποιήματα (1970)
- Το ’21 και η αλήθεια, Η τράπουλα και Οι γαλατάδες, ιστορία (1971–1977)
- Ο σεβαλιέ σερβάν της Κυρίας, θέατρο (1971)
- Η περίπολος Ζ΄, χρονικό από τον Α΄ Παγκ. Πόλεμο (1972)
- Τυφλοβδομάδα στη Χαλκίδα, διηγήματα (1973)
- Φυγή προς τα εμπρός, μυθιστόρημα (1976)
- Τρεις άδειες καρέκλες, διηγήματα (1976)
- Αντι-Καραγκιόζης ο Μέγας, θέατρο (1977)
- Τα πουλιά με το λάστιχο, χρονογραφήματα (1978)
- Τα καγκουρώ, θέατρο (1979)
- Σπαζοκεφαλιές στον ουρανό, αντιδιηγήματα (1979)
- Η κυρία του τραίνου, θέατρο (1980)
- Ο πάτερ Συνέσιος, θέατρο (1980)
